جالب اینه این نسخه و نسخه قبلی (parfum) هر دو کار دست اقای اولیویه پولژ هستند، بر خلاف دو نسخه اولیه (edtو edp) که ساختشون بر عهده ژاک پولژ بوده.
که من خودم شخصا سلیقه اقای اولیویه رو بیشتر میپسندم

خواهش میکنم، من خودم قبلا خیلی گشتم ولی همین نسخه ک گفتم خیلی شبیه بود و یکم نسخه edt اون
البته ژیوانسی جنتلمن بویسس رو هم تست کنید سبک و حال و هوای اون شبیه به نسخه edt د وان هست

همین کار نسخه royal night, (لیل ملکی)

سلام, diptyque capitale

California Dream بوی لحظه‌ای‌ست که خورشید در افق اقیانوس فرو می‌رود و آسمان از نارنجیِ درخشان به آبیِ عمیق می‌لغزد،رنگ باتل هم دقیقا بیانگر همین است. رایحه با موجی شفاف و آبدار از ماندارین آغاز می‌شود؛ مرکباتی درخشان، پرنور و سرشار از انرژی که حس آفتاب روی پوست گرم را تداعی می‌کند. کمی بعد، لطافت تمیز و ابریشمی آمبر به آن اضافه می‌شود و عطر را از یک مرکبات ساده به فضایی مدرن و مینیمال می‌برد؛ حالتی نرم، کمی پودری و بسیار خوش‌پوش. در پس‌زمینه، گرمای کهرباییِ بنزوئین آرام‌آرام بالا می‌آید؛ شیرین اما کنترل‌شده، رزینی اما لطیف، مثل آخرین شعاع‌های طلایی که روی افق می‌مانند.
رایحه کل این کار همانند رایحه نارنگی موقع پوست کند و رایحه دیگر کار این برند یعنی afternoon swim همانند رایحه پرتقال است.

Orpheone بار جَز قدیمی در پاریس است؛ فضایی گرم اما نه سنگین، تمیز اما نه سرد. شروعش با حس خشک و کمی تندِ سرو کوهی است که حالتی آروماتیک و شفاف دارد. کمی بعد، لطافت یاس وارد می‌شود و رایحه را نرم و مخملی می‌کند، بدون اینکه شیرین یا اغواگر شود. در پایه، آکورد پودری لطیف همراه با چوب سدر و دانه تونکا شکل می‌گیرد؛ حسی شبیه بوی چوب صیقلی، پودر آرایشی ظریف و گرمای ملایم پوست. نتیجه، عطری چوبی–پودری و بسیار شیک است که حال‌وهوایی هنری، نوستالژیک و کاملاً یونی‌سک.س دارد که در کل به مشام من یک رایحه صابونیِ نوستالژیک هست.

لحظه‌ی اول اسپری، ترکیب بادام تلخ و رام به مشام می‌رسد؛ شروعی کمی الکلی، گرم و آجیل‌مانند که حس یک نوشیدنی لوکس شبانه را تداعی می‌کند. بادام تلخ حالتی کمی تلخ دارد و اجازه نمی‌دهد رایحه بیش از حد شیرین یا بچگانه شود. رام هم گرمایی نرم و مخملی اضافه می‌کند که فضا را عمیق و بالغ نشان می‌دهد.
چند دقیقه بعد، قلب عطر شکل می‌گیرد؛ جایی که گیلاس و قهوه وارد صحنه می‌شوند. گیلاس آبدار و تیره است — نه شربتی و مصنوعی — بلکه شبیه گیلاس رسیده‌ای که کمی کاراملی شده باشد. در کنار آن، قهوه‌ی تلخ و کمی برشته قرار می‌گیرد که شیرینی میوه را مهار می‌کند و به ترکیب بُعد و جذابیت می‌دهد. این بخش، هویت اصلی عطر است: یک دسر گیلاس گرم با پس‌زمینه قهوه‌ای عمیق.
در فاز پایانی، با آرام گرفتن نت‌های میانی، وانیل و مشک سفید ظاهر می‌شوند. وانیل حس خامه‌ای، نرم و شیرینِ ملایمی ایجاد می‌کند که کل ترکیب را گرد و لطیف می‌کند. مشک سفید هم رایحه را پوستی، تمیز و ماندگار می‌کند؛ به‌گونه‌ای که عطر در انتها حالتی آرام، مخملی و نزدیک به پوست پیدا می‌کند.
در مجموع، مسیر رایحه از بادام الکلی و گرم شروع می‌شود، به گیلاس عمیق و قهوه‌ی تلخ می‌رسد و در نهایت روی بستری از وانیل نرم و مشک لطیف می‌نشینه؛ عطری گرم، شبانه و مناسب هوای خنک که حس لوکس و اغواگرانه دارد که البته به نظر من رایحه بیشتر زنانه
و یاداور lost cherry, narcotic delight، high frequency initio و کمی guerlain ideal edp هست.

دقیقا درست میگین این اسانس ها فقط موندگاری بالایی دارند رایحه هاشون اصل شبیه به رایحه های اصلی هر ادکلن نیست بجز مواردی محدود مثل کرید سیلور و ارمس و اکثرا هم بو هایی الکلی و شبیه به هم دارند.
حالا میخواستم بدونم نظرتون راجع به این عطر های دست ساز که داخل اینستا هستند چیه؟
خودشون که میگن بالای 80 درصد تشابه رایحه دارن با رایحه ادکلن اصلی

«Symphony» به معنای یک قطعه بزرگ موسیقی کلاسیک برای ارکستر است ولی در استعاره یعنی هماهنگی دقیق بین عناصر (نت‌ها)، مثل یک قطعه موسیقی که هر ساز به‌اندازه و به‌موقع شنیده می‌شود، اینجا هم هر نت نقش مشخصی دارد و هیچ‌چیز بر دیگری غلبه نمی‌کند. نتیجه یک ترکیب منسجم، روشن و هماهنگ است،
یک سمفونی مرکباتی مدرن.

سمفونی یک عطر مرکباتی بسیار شفاف و تمیز است که از ابتدا با ترنج روشن و کمی ماندارین باز می‌شود؛ شروعش شاداب و باکیفیت است، بدون تلخی یا شیرینی اغراق‌شده.
بعد از چند دقیقه، زنجبیل تازه حس خنک و کمی تند ظریفی اضافه می‌کند که باعث می‌شود عطر خیلی خطی و ساده به نظر نرسد.
در مجموع عطری روشن، مینیمال و لوکس و معروف ترین کار لاین پرایوت لویی ویتون هست که برای هوای گرم و استفاده روزانه خیلی مناسبه، مخصوصاً اگر عطرهای تمیز و غیرشیرین رو دوست دارید.

در دنیای فیلم ها و بازی های علمی-تخیلی(star field) به جای استفاده از ساعت زمینی، از Stellar Times(زمان های ستاره ای) استفاده میشه که یک استاندارد و شاخص زمانی بین‌سیاره‌ای هست.

در این عالم ها، انسان‌ها در سیارات مختلف با طول شبانه‌روز متفاوت زندگی می‌کنند، طول یک روز،ماه و سال در هر سیاره فرق دارد و هر کسی در هر سیاره ای که در حال زندگی هست، درک و احساس خاص و متمایز خودشو از زمان و مکان داره.
حال من فکر میکنم دلیل انتخاب این اسم خاص از سوی عطار حرفه ای این کار دقیقا بیانگر همین باشه که همه در هر جا و سیاره ای در هر زمان متفاوتی توی این عالم starfield زندگی میکنن میتونند از این عطر به عنوان عطر شاخص استفاده کنند، عطری جاویدان که برای همه عالمیان و برای همه دوران ساخته شده.
رایحه اش به دلیل وجود نت کهربا روی پوست خانم ها ممکنه یکنم زنونه تر بشه و روی پوست اقایون هم یکم مردونه تر، رایحه کاملا یونی هست و حسی که من از این رایحه و قدرتش میگیرم به غیر از این وایب اسپیشل(فضایی) و ماورایی طور، منو یاد بلو تالیسمان و کمی گرند سواغ میندازه.
در نهایت کار جالبی بود و امتحان کردن این کار خالی از لطف نیست.