یک ژنِ مشترک... با فضاهای متفاوت...

کالکشن "دکادنس" از "مارک جاکوبز"... 

.

"ملودیِ" عزیز، الوعده وفا... عکس برای شماست.

.

#مارک جاکوبز دکدنس (دکادنس) Decadence 

#مارک جاکوبز دکدنس او سو دکدنت Decadence Eau So Decadent 

#مارک جاکوبز دیوین دکدنس Divine Decadence 

تازه، روشن، پوشیدنی...
یک روزانه ی ساده و شیک... با همان ژنِ آشنای زنانه های "کارولینا هررا"... کمی خنک تر و شفاف تر از 212 ها و Good Girl ها... و همچنین با شیرینی کمتر از آنها...
شروع خوشمزه و چشمگیری دارد که از ترکیب متعادلِ لیموی آمالفی (که تلخیِ خاصی به کار می بخشد) و دارچین (تندیِ کار) و پرالین (شیرینیِ ملموس و دلپذیرِ کار) ایجاد شده است و چشمها را باز می کند.
قلب گلدارِ کار، با محوریتِ "یاس"، لطافت را در تمامِ پله ها جاری می سازد و لمسی از "جیر"، کمی و فقط کمی روحِ جدیت در رایحه می دَمَد...
هرچه به درای داون نزدیک می شویم، رایحه نرم تر، شیرین تر و گرم تر می شود... چوب های "صندل" و "کشمیر"، کمی "پچولی"، "آمبر" و "مشک" در پایان برجسته می شوند و چنین حال و هوایی را می سازند...
عطرِ خانم های برون گرا و پرتحرک است... همانهایی که شاد و انرژی مثبت اند و لبخندشان درخشان است.
نشرِ رایحه در یک ساعتِ اول عالی ست... و بعد از آن فروکش می کند. ماندگاری هم متوسط محسوب می شود و نهایتا تا 5 ساعت روی پوست احساس می شود.
نسخه ای که در عکس (عطرگرام) می بینید، همان نسخه ی اولیه (2007) است که با درب نقره ای و بدنه ی طرح دار عرضه شد. اما در 2015، نسخه ی دیگری با درب طلایی و بدنه ی ساده لانچ شد که رایحه کمی تفاوت داشت. چرم و پرالین اش بیشتر و یاس اش کمرنگ تر...
.
.
#کارولینا هررا سی اچ زنانه CH for Women 

بالاخره وقت عکاسی از مهجورترین عضوِ کالکشن همسرجان رسید... دمِ دستیِ پاییز و زمستانش.

 دوتا مقوای سیاه و سفید و گلهای داوودی و نرگس، و چند شمع وارمِر... و هِدلایت کوهنوردیِ خودش را برداشتم و مشغول شدم... بنا داشتم جهانِ پیرامون عطر، سیاه و سفید باشد. و شیشه ی ارغوانی رنگ، با آن پلاک طلایی اش، مرکزِ جهان...

 

دو رنگِ آبی و قرمز با غلظتِ کافی طیف های "ارغوانی" می سازد... چشم نمی توان ازش برداشت. از بَس که زیباست... از بَس که هم ساده و هم غنی ست... از بَس که هم آرام و هم پُرشور است... مثل زن است این رنگ... که در پس زمینه ی سیاه و سفید، بیشتر می درخشد.

 

(Elle) از (YSL)... کاری شفاف و درخشان از "ژاکس کاوالیه" و "الیور کرسپ"، که به جهتِ محوریت پچولیِ خاکی، قوی و بسیار تند، و ترکیبش با رُزِ صدتومانیِ عمیق، شباهت زیادی با دیگر شاهکار این دو استاد، (Midnight Poison) از (Dior) دارد.

 

عطری پر شور و تند، در عین حال لطیف و روشن، با آکوردهایی چوبی/ گُلی... همراه با حال و هوایی خاکی/ اسپایسی...

ترکیبی مدرن، با رگه هایی کلاسیک...

معتدل و راحت پوش است و به معنای واقعی، همه کاره... که پاییز جلوه ی بهتری از خود نشان می دهد.

در فصول سرد، روزانه می نَماید و در بهار و اوایل پاییز می تواند رسمی و شبانه باشد... 

در سن استفاده هم متعادل است... همان قدر که جوان پسند است، می تواند مناسب میانسالان و حتی بالاتر هم باشد.

 

اگر از آن دسته هستید که از نُتِ پچولی (نعناع هندی) رایحه ای حشره کش مانند دریافت می کنید، این عطر مناسب شما نیست... قبل از خرید تست کنید حتما...

 

* اسلاید اول: نتیجه نهایی

*اسلاید دوم: اجزای پشت صحنه (!)

.

#ایو سن لورن اله ادو پرفیوم Elle EDP 

...

.

#ویکتور اند رولف اسپایس بمب Spicebomb 

برای دوره ای ست که دنبال عطرهای خنک و تروتازه بودم... نُتِ موردِ علاقه ام هم "بنفشه" بود.
در حقیقت همه چیز از "212 نقره ای" شروع شد و خُب به "لاکوست مگنتیک" هم ختم شد...
ترکیب "بنفشه"، "برگ چای" و "بامبو" در بستری از "امبر" و لمسی از نت های چوبی و خاکی و کمی حال و هوای دریایی، رایحه ای آروماتیک، پودری و تمیز پدید می آورند... رنگ رایحه سبز روشن است که به استایل اسپرت و جوانانه می نشیند. هماهنگ با همان "پُلو شِرت" هایی که این برند فرانسوی به آن معروف است.

.

.

#لاگوست ادو لاگوست پورهوم ال.12.12مگنتیک Eau de Lacoste Pour Homme L.12.12. Magnetic 

 

مفهوم خلاقانه ای از مرد خوش لباس، جدی و جذاب...
"بلو نویر" از "نارسیسو رُدریگِز"، از همان روایح مدرنی ست که دوست دارم... تند و پر هیاهوست، ولی سعی کرده پیچیده و شلوغ نباشد... هِل، مُشک و چوب ها همه کاره اند اینجا... و این عناصر، آکوردهایی ظریف و زیبا خلق می کنند. مثل باقی کارهای این عطّارِ ارشدِ "جیوادان"، خانم "سونی کنستانت".
ترکیب نهایی، مدرن، خلاقانه و جذاب است. همچنین معتدل و چهارفصل (کمی به گرما متمایل است، پاییزی ست) و در عین حال، هم روزانه قابل پوشیدن است و هم شب...
در نهایت یک دیزاینری خوش ساخت و امروزی ست، که اگر به فضای چوبی/ادویه ای علاقمندید می تواند عطر شما باشد. دوست داران "لانویت/سن لورن" احتمالا دوستش خواهند داشت.
چیزی که من احساس می کنم اینست که "بلو نویر" را مردان بیشتر از زنان دوست دارند (😬)... در حالی که "لانویت" را همه. نمی دانم... شاید هم اشتباه می کنم.
فعلا که روزانه و در محل کار مشغول پوشیدنش هستم و برای من، و به سلیقه ی خودم، خوب و خوش پوش و زیباست... البته که در شب، زیباتر هم می شود.
.
#نارسیس رودریگز فور هیم بلو نویر (نارسیسو رودریگوئز بلیو نواغ) Narciso Rodriguez for Him Bleu Noir 

عطر، یک محصول معمولی نیست. حتی اگر عطرباز هم نباشید، متوجه این موضوع خواهید بود. عبورِ ناغافِلِ خاطرات از ذهن، در لحظه ی بوئیدن، فقط یکی از جنبه های این مقوله ی انتزاعی ست. برای همین است که اینجا فقط یک فروشگاه اینترنتی نیست. برای همین است که اینجا شعر می خوانند و از عاشقی می گویند. از گذشته ی تلخ و شیرین می گویند و حس جریان دارد.

"دِرِک" عطرِ من نیست. اما بخشی از خاطره بویاییِ جمعیِ ما ایرانیان است. ۳۰ سال پیش در اکثر خانه های ما، یک شیشه "درک" پیدا میشد. و امروز، با بوئیدنش بلافاصله به آن سالها پرتاب می شویم. 

هنرِ امروز، خلوتی و مینیمالیسم را می پسندد. اما "دِرِک" قائل به پیچیدگی و شلوغی زمان خودش است... ترکیبی از دَه بیست نُت، که آکوردهای پرقدرتی خلق می کنند... ادویه ای، چوبی و آروماتیک، از بقیه شاخص تر اند. یک عطرِ بیشتر روزانه، برای پاییز و زمستان و اولِ بهار... 

همین! زیاد ننویسم... به جایش بروید و یادداشتِ مسیحِ عزیز را (با مطلَعِ؛ آه تو ای نوستالژی) بخوانید که پارسال، همین موقع ها، ذیل این عطر نوشت.

بعضی جمله ها را که انگار همین امروز نوشته...

 

➕️ با سپاس از محمد، همکار خوبم که مدل بود در این عکس

.

#اورلن دریک مردانه Derrick 

امروز، بعد از مدتها "لانویت" را پوشیدم... یک شیشه 60 میلِ اورجینال فرمولا (2012) دارم که با خِساسَت، استفاده اش می کنم.

و... وای که چه خووووب است... ظرافت هایش... و صلابتِ در حینِ جوانی اش... و سرزندگی اش. بی نظیر و زیباست.

هِلِ پرچمدار، به همراه مقداری فلفل سیاه و زیره، آکورد ادویه ایِ گرمی ایجاد می کنند... اسطخدوس هم (که چه زیباست در اینجا) در ابتدا آکورد پودری (!) و در ادامه همان تِمِ صابونی معروفش را به کار می گیرد. یک شیرینیِ کاراملیِ مداومی هم جریان دارد که احتمالا زیرِ سَرِ تونکاست، و مثل وانیل، جذابیت کار را تضمین می کند...

رایحه ی لانویت، در حالی که رسمی و موقر می نَماید، بسیار صمیمی است... و همین موضوع، منحصر به فرد اش کرده است... و تفاوت ها را رقم زده است. نارسیسو رُدریگز "بلو نویر" ادوتویلت هم در همین حال و هواست... محوریت هِل و یک عنصرِ "پودری-صابونی" (در نارسیسو، مُشک این وظیفه را برعهده دارد). بسیار زیباست... و موقر. اما صمیمی؟؟ فکر نمی کنم...

*** پخش و ماندگاریِ نسخه ای که من دارم خوب است. ولی نسخه های جدید ناامیدکننده اند. 3 ساعت بعد باید تجدید شوند.

*** عکس، با احترام، تقدیم به دوست عزیز و مهربانم، علی آقا افتخاریان، که چندی پیش قولش را داده بودم.

***لطفآ عکس دوم را هم ببینید... شاید فضای لوکیشن عکس را دوست بدارید... 🙏

#ایو سن لورن لانویت دی الهوم ادو تویلت (لا نویت لهوم مشکی) La Nuit de l'Homme EDT 

"لیتون"، اولین عطر غیرِ دیزاینرِ من بود. "مارلی" ها، همگی استانداردی از اشرافیت و تجمل را همراه دارند که همین موضوع، پرطرفدارشان کرده است. اکثرشان در قامت پوشش رسمی ظاهر می شوند و انگار نمی توان با تی شرت و شلوار جین پوشیدشان...

"لیتون" اما کمی متعادل تر از بقیه شان است... از همه نظر... و همین تعادل، راحت پوش تر اش می کند. 

برای مردی که اغلب کت و شلوار می پوشد، "مارلی لیتون" می تواند یک عطر امضایِ همه فن حریف باشد. البته که من آن مرد نیستم ولی "لیتون" برایم عطر مراسم رسمی شبانه است در 6 ماه دوم سال (و خُب رقیبانی هم در مجموعه کوچک عطرهایم دارد 😉)

وانیل، سیب و هِل، پرچمداران این رایحه هستند و فلفل سیاه و نعناع هندی پشت سرشان... گلها، کمی رایحه را پودری می کنند و چوبها هم حضور محسوسی دارند. تغییر روایح برای من محسوس و غافلگیرکننده نیست و ترکیب اصلی را دستخوش دگرگونی های ناغافل نمی کند. اما در پایان (درای داون)، وانیل و چوب گایاک و پچولی را بیشتر حس می کنم.

همه مارلی ها از پخش و ماندگاری بسیار خوبی برخوردارند... (البته دوستان از بچ کدهای جدید ناراضی اند ظاهرا)، "لیتون" هم از این قاعده مستثنی نیست و ترجیح من اینست که بیشتر روی پوست اسپری کنم تا لباس... قدرت بالای پرفورمنس، کیفیت راضی کننده و رایحه ی مقبول عام، از خصایصِ اکثرِ "پرفیوم دِ مارلی" هاست.

هفته ی پر امیدی را شروع کنید ✌️

👈 لطفآ عکس دوم را هم ببینید 🙏

ساده ی خوش ترکیب...

روشن و خوش طعم...

ویرایشِ روشنِ اَلور ها...

با آکورد سیتروسیِ تروتازه ای شروع می شود که در عین ترشی، شیرین هم هست... مثل شربت آبلیمو.

در ادامه با اضافه شدن نت های وانیلی و چوبی، رایحه، نرم و خامه ای می شود. عمیق تر و دلنشین تر می شود.

در واقع، تفاوت فنّیِ "ادیشن بلانش" با دیگر سیتروسی های معمول، همین حال و هوای خامه ای و مَخمَلین اش است... که سن اش را کمی بالاتر می برد. پخته تر... هنوز جوان است ولی دیگر بی تکلف نیست... تحصیل کرده است و سرش شلوغ است. در فراغت، تی شرت یقه دارِ سه دکمه با شلوار کتان می پوشد اما، با کفش و کمربند چرمی.

کژوالِ کژوال، بدون گرایش به سمت اسپرت

.

#شنل آلور هوم ادیشن بلانش ادو پرفیوم (چنل الورهوم بلنش پارفوم) Allure Homme Edition Blanche EDP