درسته . اما موضوع فقط عطر نیست . اروپا رو خبر ندارم ، حرف از ایرانه . فرض کن دلار همین امروز تا هزار تومن کاهشی بشه و قدرت خرید تمام ملت به شدت بالا بره ، باز هم سیل استفاده از چند عطر اورجینال محدود رو شاهد خواهیم بود ، در این صورت اورجینال بودن یه عطر هایپ شده که همه جایی و فراگیر شده هم اصل ماجرا رو عوض نمیکنه ...

با طرح سوالاتی آرمانی از " چرایی های زندگی " ما رو توی زندانی از " چگونگی های زندگی " انداختن . غافل بودیم از این که وقتی چرایی ها بی پاسخ رها میشن و چگونگی ها مسئله ی اصلی میشن ، آدم ها هم تبدیل به موجودات دیگه ای میشن : گرگ و بره ، سگ و گربه ، مرغ و روباه ، گاو و تمساح و ... ، تنها کاری که ازمون بر می اومد این بود که " درخت باشیم " ...


تام فورد گری وتیور :
پنج سال پیش ده ها بطری خالی از عطرای مختلف رو بردم توی یه زمین خالی شکوندم ، و دیروز هم آخرین نسخه های خالی رو ...
دیروز طبق عادت هر ساله به مناسبت آغاز اردیبهشت آخرین پاف ها از آخرین شیشه از این عطر رو زدم و ...

بوی پاک بودن ، پاک موندن و پاک رفتن رو میده ،
پاسخی درست و ساده برای پیچیده ترین چرایی هاست ،
اما انقد ساده که شاید خیلیا رو قانع نکنه !
بوی وتیور ترش خاکی اما خاکی که انگار با صابون شسته شده و انیمالیک نیست . پاک و روشن و ساده ، مثل آینده ی این خاک ...


برم تو افق محو بشم تا برگشتی دیگر . شاید ...

افراد زیادی رو دیدم که
دنبال نجات دادن بقیه بودن از "چیزی / جایی که هستن" به
"چیزی / جایی که میتونن باشن" ...
خود اون افراد رو اگه به عمق چیزی / جایی که الان هستن فرابخونی ، درخواستتو قبول نخواهند کرد ، چون درونشون کسی / جایی برای پناه بردن ندارن ، در واقع چیزی به جز کپی و نمونه ای از اونچه که اون بیرون هست نیستن ...



کرید اونتوس :
در ایران مثل خیلی از عطرهای هایپ شده ی دیگه به سرعت از یه کشف تازه و فوق العاده تبدیل شد به یه پناهگاه ( در واقع زندون بعدی ) برای تعداد زیادی از عطر دوستان دنبال نجات از زندون قبلی !...


این معنیش این نیست که از یه عطر خوب تبدیل شده به یه عطر بد ، هنوزم خوبه . مخصوصا از ابتدای اردیبهشت به بعد . اما دیگه بکر و دست نخورده نیست . مثل طبعیتی شده که با هجوم آدما انقد پا خورده که دیگه اون حال و هوای قبل رو نداره ، مگر واسه دل عاشقای واقعیش ...

نوشته بود : کورتکس جامعه قرار بود خاکستری باشه ، نه خاک به سری !... یه دستشو به زور دادن دست سبز اون یکی رم به قرمز ، از دو طرف انقد کشیدنش که حالا سیاه سفید شده . خاکبسری جر خورده ای که سبز رو زرد ، و قرمز رو نارنجی کرده ...


نارسیسو رودریگز فور هیم :
قشر خاکستری عطرهاس . روکشی برای کمک به اندیشیدن ، کمک به هماهنگی ، ترکیب ، تفهیم ، تنظیم و تثبیت ... خاکستری تیره ی مرطوب مرموز . نه سیاهه نه سفید ، هم سیاهه هم سفید . اگه دستکاریش کنی کار دستت میده ...
عطر خوبدیه ! هرجور تو فکر کنی همونه . چطور فکر می کنی ؟ مثبته ؟ مثبته . منفی ؟ منفیه . هرچند هیچ کدوم نیست ... خودت کدومی ؟

دستم به نوشتن نمیره . بگذریم ...

ازش پرسیدم خوشبختی یا بدبخت ؟
پرسید :
_میدونی خوشبختی و بدبختی یعنی چی ؟
خودش درجا جواب داد :
_یعنی با بختت خوب تا میکنی یا بد ! خوشی یا ناخوش ...
گفتم اوکی ، با بختت خوب تا میکنی یا بد ؟
_الله بختکی !
چرا ؟
_چون نمیدونم این بخت ،
چقدش انتخاب خودم بوده
و چقدش جبر روزگار و ...

سال نو مبارک ! امیدوارم به زودی روزگار کمک کنه تا با بختتون کاملا خوب تا کنید و خوش بگذرونید ...

عود ودد :
چند سال پیش به لطف یکی از دوستان عطر فروش تستش کردم :
با بویی خنک ، تند و تلخ ، احتمالا از ترکیب فلفل و دارچین باز میشه . و بعد از چند دقیقه فقط دارچین باقی می مونه تا از خودنمایی عود و روایح چوبی استقبال کنه . شاید شامه ی من این برداشت رو داشت ، احساس می کردم عود ، حالتی وتیوری و غیردودی داره که همزمان با چوب و مقدار کمی وانیل رایحه ای سرکه ای و ملس ساخته . دمای عطر در نت میانی از خنک به معتدل تغییر میکنه ...
رفته رفته وانیل قوی و قوی تر میشه تا در نت پایانی از ترشی به شیرینی و از دمای معتدل به گرما ... برسه
...

پخش بوی متوسطی داشت . ماندگاریش اما خوب بود .
رسمی اما نه به صورت عصا قورت داده و جدی ، بلکه متین و موجه و خوشرو و مناسب برای سنین بالای 30 ...

خیلی خوبه اگه در تمام جنبه های زندگی این آزاد اندیشی رو داشته باشید ، به شرطی که نتیجه ی قرارداد های اجتماعی و آموزشی و تربیتی جهت دار و ترند شده و زمان دار نباشه . در آرامش باشید و امیدوار به فردایی بهتر . روز خوش

پرسیدم عشق یعنی چه ؟
دستشو تو موهاش کشید و برد پشت گردنش و گفت :
_ عشق یعنی تبدیل شدن به یه قاب عکس خالی !
در دنیای عکس های بدون قاب ...
و در اون قاب باید عکس کی باشه ؟
_ : همه ی اون عکس های بدون قاب ...


گل خشخاش :
قبلا دربارش نوشتم اما اون موقع توی سایت صفحه ای نداشت .
مثل اسمشه . مثل تجربه ی کودکیم و ورود به یه خونه ی کاهگلی با تیرهای چوبی و سقفی که توش گنجشکا لونه داشتن و آزادنه از طریق پنجره رفت و اومد می کردن .. خاطره ی زل زدن به چند پیرمرد با صفا و دنیا دیده که هر کدوم به نوبت خاطره تعریف می کردن از قدیم ندیما !

الان که دارم بهش فکر می کنم با خودم میگم قدیم ندیما ؟ چقد زود همه چی قدیمی و یادش به خیر میشه !
سرعتش زیادی بالا نرفته !؟
همین سال مثلا 95 قیمتا چطور بود ؟ الان چند برابر شده ؟ خیلی دور نیستا ! اما چرا ، انگار انقد دور و قدیمیه که باید گفت یادش به خیر ...
جایی خوندم هرچی سن بالا تر میره مغز از نظر سرعت توانایی پردازش پی در پی و تطابق با وقایع در لحظه ، کند و کندتر میشه ...

شاید بشه با همین منطق این قدیمی شدن زود به زود رو توجیه کرد . چه میدونم ؟

این عطر رو سال به سال شبای یلدا و اوایل بهار قبل از رفتن به همون روستا استفاده می کردم . اما این یلدا دل و دماغشو نداشتم . بخشیدمش به کسی ...

ترکیبی از بوی کاهگل + خشخاش چاک خورده ، خاک باغچه و فضای آغشته به نسیم خفیف انیمالیک روستا ...

زیادی رسمی ! شایدم بشه گفت فقط مناسبتی - تاریخی ، مناسب برای سنین بالا 35 . با خلق و خوی کاملا بی تفاوت نسبت به قضاوت ها ، مخصوصا قضاوت هایی با ترازوی پست مدرنی ... و اگه به اون دوستمون بر نمیخوره کاملا مردانه ...

حس نوشتن نیست . روز خوش

در رابطه با جنسیت ذاتی نداشتن عطرها و پوشاک و رنگها هر دو هم نظریم . با این تفاوت که من به جنسیت ثانوی بعد از استفاده معتقدم و شما معترض !...

قصد پاسخ دادن نداشتم اما چون دیدم نوشتید : "افکار پوسیده و غیر منطقی ای داری که زندگی رو برای دیگران سخت میکنه "

اومدم بنویسم هم ازتون دلخور شدم بابت این برداشت اشتباه و هم به اخترام نظرتون دیگه در این سایت قصد فعالیت نخواهم داشت ... روزگارتون ختم به خوشی

رامون مونگال درای وود :
به پیشنهاد یکی از کاربران فرگرنتیکا با تق هرمس لیرش کردم
بلایی به سر مخاطبا اورد که بهش معتقد شدن !
اما این رایحه به تنهایی :
آدامس گیاهی آغشته به خاک/ براده های چوب که به تازگی با اره برقی بریده شده !
سبز و نمناک بودنشو گاه و بیگاه به رخ میکشه تا خشک و چوبی بودنش رو بهت القا کنه ، یا به عبارتی با بالنگ و برگ بو مثل یه آدم مهربون با لبخند ملیح دون می پاشه تا به دام بندازتت و بعد با تلخی و جدیت خودشو بهت دیکته کنه . مثل آهنگی که به محض تموم شدن دوباره پلی میشه رایحه ای خطی اما رفت و برگشتی داره ... ویژه ی سنین بالای 35 سال ، معتدل ، رسمی ، پخش بو متوسط ، ماندگاری بالا . شاید مورد پسند نباشه اما احتمالا مورد احترام قرار خواهد گرفت .

یکی از بازی هایی که روزگار با آدم میکنه
اینه که در زمان مناسب در مکان مناسب قرارت میده
اما نمیذاره درکش کنی و بفهمیش
تا از دست بره و بگذره ...


دیور فارنهایت 32 :
یکی از همون بازی هاست ...
مثل روزی سپید و روشن ، بهاری و سرمست ، تازه و تمیز
که وقتی شب سیاه زمستونی رسید اونوقته که تازه میفهمی و درکش میکنی ، اما دیگه دیره ...

این عطر یکی از اوناست که با بخشی از زندگی من عجین شده ، با روزایی که تنهایی بهترین دوست ناباب من بود ...