من همون جزیره بودم، خاکیُ صمیمیُ گرم

واسه عشق بازیِ موجها، قامَتم یه بَستر نرم

یه عزیز دردونه بودم، پیش چشم خیسِ موجها

یه نگینِ سبزِ خالص، روی انگشترِ دریا ...

 

 

(بیاد اولیور کرید، خالقی که با زلال ترین روایح جادو میکرد)

آدمیزاد استدلال غلطی از «هستی» داره!

انتظار داره پایان شبِ سیَه سپید باشه!

این دقیقا همین خزئبلاتی هستش که واعظین و روانشناس ها به خورد ملّت میدن ؛واعظ ظرفیت این توهم رو درونت تقویت میکنه و بعدش بهت میگه باید آدم پاکدامنی باشی!

 

راست کوهل/کاراگاه حقیقی 

🔥!Fire walk with me

 

 

Twin Peaks series

ما را نَه غَم دوزخ و نَه حرص بهشت است !

توی خاطرات به جز تو ، برگِ یادِ همه پژمرد

آخرین لحظه بودن ، زیر بارِ غم تو مُرد

از اشک یاس کوچه ها ، تا چَشم کور از گریه ها

با یاد عطر تو زنده ام ، تا باز برگردی به خونه ...

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
For ever and ever

 

High Hopes

بزن باران، بهاران فصل خون است!

در خَشم نمکدان ها، با زَخم کنار آمد!

بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است

شعر هم بی تو به بغضی ابدی زنجیر است

آنچنان می فِشُرد فاصله راه نفسم 

که اگر زود ، اگر زود بیایی دیر است

رفتنَت نقطه پایان خوشی هایم بود

دلم از هرچه و هرکس که بگویی سیر است

سایه ای مانده زِ من بی تو که در آینه هم

طرح خاکستری اش ، گُنگ ترین تصویر است

خواب دیدم که برایم غزلی میخواندی

دوستم داری و این خوب ترین تعبیر است

کاش میبودی و با چشم خودت میدیدی

که چگونه نفسم با غم تو درگیر است

تارهای نفَسم را به زمان میبافم

که تو شاید برسی ... حیف که بی تاثیر است

۱۲/۱

🖤

۱۱۷۸۰ 🥀